Bir ilişkide sürekli alttan alan, anlayan ve kendinden vazgeçen taraf sen misin?
“Hayır” dediğinde suçlu mu hissediyorsun? Karşındaki üzülmesin diye kendi ihtiyaçlarını erteliyor, sınır koyduğunda “Acaba fazla mı yaptım?” diye saatlerce düşünüyor musun?